-DoD-

Hi kawan-kawan,
    Ini adalah pertama kali sy menulis blog di dlm Frenster, sy dah byk kali tulis dlm blog 360 ttp di atas permintaan ramai, blog 360 terpaksa ditutup krn ada beberapa posts di dlmnye mengandungi naskah2 yg menimbulkan kontreversi dan kemarahan beberapa pihak, termasuk housemates dan rakan2 seUniversiti.

    Namun itu tak menjadi batu penghalang utk sy menulis lagi dan kali ini sy akan bangkit meneruskan hujah2 atas dasar2 yg benar dan tepat utk:
    1) berckp mengenai org2 yg sy rase patut diperkatakan
    2) menghargai org2 yg berada di sekeliling sy walau ape pun taraf sosial mereka
    3) paling penting, mengutuk dan menyindir org2 yg sy rase patut dikutuk.

    So, kite mulakan skang. Hari ni tak byk sgt kerje nak kene buat. Smalam tido awal gile, mengantok kot. Bgn pukul 9.30. Housemate2 sy dah kluar gi hospital awal2 pagi2. Mereka adalah Syafiq ( lebih mesra dipanggil ‘mok’ , insan pemalas yg sukar difahami, masih lagi single walaupun telah beberapa kali mencuba mencari cinta namun tidak berbalas, peramah dan jujur dlm berkata2 krn pernah skali membuat rakan wanitanye yg mempunyai sakit kulit menangis krn diejek mempunyai misai ‘ikan keli’ , menjual nama junior2 wanita yg cantik kpd rkn2 lelakinye di luar negara) dan Sid ( seorg mat romeo yg kerap kali bermain gitar dan menyanyikan lagu2 cinta yg indah dan syahdu kpd housemate2 apabila sepatutnye die berbuat begitu kpd aweknye, petah berkata2 hingga tiada sape yg akan melawan ckpnye slps 2 minit berborak, bercita2 menjadi seorang ustaz semasa die masih kecil namun setelah besar, die mendapati kitab2 dan buku2 agama tidaklah terlalu sebati dgn dirinye sepertimana buku2 perubatan).

    Melihat kpd rawaknye brg2 di dlm bilik, sy mengambil masa utk mengemas. Dlm pukul 1, sy ke prayer room utk solat Jumaat dan terus ke kelas. Kelas hari ni seperti biasa, lecture dan tutorial. Balik ke rumah awal krn sy tidak ke lecture ke2. Melihat kpd keadaan gerobok makanan yg kosong di dapur, sy ke kedai membeli brg. Sid sdh pulang dari hospital, tetapi Syafiq keluar ke town. Sejurus kemudian Syafiq pulang bersama Ari Zulkairnain ( lebih mesra dgn panggilan Ari, lelaki yg bermuka ‘jambu’ namun kemanisan jambunye telah tawar apabila die mempunyai teman wanita yg sy rase tidaklah berapa lawa dan padan dgnnye namun jodoh di tgn Tuhan, seorg yg sgt pemalas dah hal2 mengemas rumah walaupun telah tinggal sendirian di oversea tanpa keluarga selama 5 tahun, mengekalkan gaya hidup Barat dlm kehidupan seharian walaupun die 100% melayu). Petang sepetimana biasa dihabiskan di rumah melayari internet dan bermain PS2.

    Itu sahaja hingga masa ini. Jgn lupa utk bersama sy esok utk cerita2 selanjutnye. Mana tahu, mungkin nama anda muncul di dlm blog sy. Tidakkah itu satu publisiti yg bagus dan baik utk anda mengembangkan lagi skop kehidupan anda? Fikirkan..
Jaga diri elok2, jgn nakal2 atau anda akan jadi mangsa sy yg seterusnye.
                                                                                                     -DoD-

This entry was posted on Friday, May 18th, 2007 at 9:20 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.